"Kroz vodu", samostalna izložba Ivane Živić sa instalacijom u prostoru, dvorac Eđšeg, Novi Sad –
Izložba „Kroz vodu“ je druga u nizu izložbi u okviru projekta Kultrurno nasleđe i savremena umetnost u dvorcu Eđšeg, Novi Sad. Prethodila joj je izložba „Savremeni narativ u skulpturi“, realizovana u okviru manifestacije NOA2016. Idejnu osnovu navedenog projekta predstavlja odnos savremene umetnosti i kulturne baštine sa fokusom na reakciji umetnika na zadati prostor. Način na koji umetnik po pozivu kustosa, svojom intervencijom uobličava prostornu atmosferu i daje specifično značenje trenutku u savremenoj umetnosti, daje proizvod Site specific umetnosti nastao kao jedinstvena relacija kustosa, umetnika i prostora.
Ivana Živić je svojim dosadašnjim likovnim stvaralaštvom uobličila prepoznatljivu likovnu poetiku, surealističku, proisteklu iz nedifinisanog vremena, između starog i novog, objedinjujući imaginativno vreme i prostor, u koje smešta osobe, svedoke i nosioce osobina savremne realnosti koji se prepuštaju postignutoj atmosferi. Upravo je taj specifičan izbor tema i motiva bio razlog Ivanine umetničke intervencije u dvorcu Ešđeg sa instalacijom i prenošenjem komunikacije sa slika na prostor i posmatrača. Ivaninu izložbu „Kroz vodu“ terijski je razradila istaknuta istoričarka umetnosti, Zorica Atić, čiji tekst sledi.
Kustos izložbe „Kroz vodu“ i
projekta „Kulturno nasleđe i savremena umetnost“
Biljana Jotić, istoričar umetnosti
Exhibition ''Through water is second in a row as a part of project Cultural inheritance and contemporary art in Eđšeg castle, Novi Sad. It's predecessor was exhibition 'contemporary narrative in sculpture'' organized as a part of NOA2016 manifestation. Idea behind the project is the relation between contemporary art and cultural heritage with a focus on artist's reaction on a given space. The way the artists, invited by curator, with its own intervention shapes the ambiance and gives a special meaning to a moment of contemporary art, produces SIte specific art created as an unique reaction of curator, artist and space.
Ivana Živić formed a recognizable art poetics with her art opus so far, surrealistic, derived from undefined time, between old and new, combining with imagination time and space, in which she places people, witnesses and carriers of the traits of contemporary reality which are giving in to created ambiance. The specific choice of subject and motives was the reason for Ivana's artistic intervention in Eđšeg castle with an installation and transferring communication, from paintings onto space and observers.
Curator of the exhibition ''Through water''
and ''Cultural heritage and contemporary art''
Biljana Jotić, art historian
Ivana Živić
KROZ VODU
Stvaralački rad Ivane Živić započinje u pojavnom, uočenim prizorom i izdvojenim detaljem, a završava bogatom i nadrealnom likovnom pričom. Besprekorno izvedena ulja na platnu u maniru realizma i starih majstora, suočavaju nas sa uvreženim predstavama o slici i umetnosti, zatim umetnosti i njenoj funkciji, kao i mestom umetnika u društvu i zajednici. Snoliki, nadahnuti i višeznačni, radovi iz ciklusa “Kroz vodu” u fluidnom i preplavljenom svetu današnjice predstavljaju njenu ličnu i umetničku zrelost.
Ivana Živić serijalom “Kroz vodu” i pratećom instalacijom “Bazeni” u salonskom prostoru novosadskog dvorca Eđšeg čini likovno opipljivim i problematizuje iskustva zatvorenih prostora, imaginarnih i stvarnih, u kojima tražimo utočište i sigurnost, bilo da su javni ili privatni, prostori intime ili susretanja. Radovi su nastali po fotografijama plivača u bazenu čija su tela izmeštena i postavljena u enterijer potpuno drugačijeg značenja. Na slikama ih sagledavamo odozdo, sa dna bazena odnosno tla galerije, dok ih u okviru instalacije posmatramo odozgo, kroz vodu. Plivanje kao jedini vid kretanja prostorom slike nameće snažan doživljaj prostora sna, dok vodeni fluid i atmosferu podvodne realnosti stvaraju i šire iz sebe sami plivači. Lakoća i sloboda pokreta njihovih tela je u naglašenoj suprotnosti sa doživljajem zatočenosti i samoće u prostoru slike.
Scenografski interpretirani kao kulise velelepnih zdanja, slično dvorani u kojoj su izloženi, zidovi među kojima se krećemo postaju prostori želja i kontemplacije, ali i potrebe za kontrolom i racionalizacijom. Umetnica kombinovanjem tri motiva kojima gradi prostor slike - vode, raskošnog enterijera i usamljene figure, posmatrača sigurnom rukom vodi u likovnu naraciju koja polazi od vidljive realnosti. Služeći se realizmom i višeznačnošću, Ivana Živić postiže začaranu i poetsku atmosferu slike koju prisustvo vode naglašava svojim višestrukim simboličkim značenjima. Nestvarni ambijenti takođe su bogati simbolima, dok je odenuta figura u promišljenom i asocijativnom odnosu sa prostorom kojim se kreće bez zadržavanja.
Likovno putovanje završava se nadrealnim doživljajem pojedinca koji je bez suštinskog oslonca, vazduha i poverenja u budućnost. Apokaliptična dimenzija predstava ublažena je lakoćom i lelujavošću, neprekidnim kretanjem plivača koji, iz sobe u sobu, tragaju za izlazom iz sna u posmodernu stvarnost iz koje ih prati posmatrač.
Zorica Atić, istoričarka umetnosti
